ผลการค้นหา

นักพูด* *นักพูด *นักพูด*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,043 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "นักพูด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เพ็ดทูล

ก. พูดกับเจ้านาย, พิดทูล ก็ว่า.

ว่าเอาเอง

ก. พูดแต่งเรื่องขึ้นมาเอง.

เว้า

(ถิ่น-อีสาน) ก. พูด.

สำนาน

น. เสียง, เสียงพูด.

เหมือนกับ

สัน. ดังเช่น เช่น เขาพูดเหมือนกับเห็นมาด้วยตนเอง.

อ้อนวอน

ก. พยายามพูดขอร้อง.

ฉัน

ส. คำใช้แทนตัวผู้พูด พูดกับผู้ที่เสมอกันหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑.

โพล่ง

[โพฺล่ง] ว. ใช้ประกอบกับคำ พูด เป็น พูดโพล่ง หมายความว่า พูดอย่างไม่ยับยั้ง; เสียงดังอย่างเสียงกระโดดลงไปในนํ้า.

เหน็บ

ก. พูดเสียดสีแคะไค้ เช่น เขาชอบมาเหน็บให้เจ็บใจ. ว. อาการที่พูดเสียดสีแคะไค้ ในคำว่า พูดเหน็บ.

งานไม่ใหญ่แน่นะวิ

คนพูดกำลังจะโดนอีกฝ่ายแกง เพราะจริง ๆ แล้วสิ่งที่พูดถึงใหญ่โตกว่าที่อีกฝ่ายพูดไว้

เพื่อบอกว่ามางานเลี้ยงธรรมดา พอมาเจอเพื่อนที่งาน เพื่อนแต่งตัวจัดเต็ม ที่ตลกคือเราแต่ตัวธรรมดาอยู่คนเดียว งานไม่ใหญ่แน่นะวิ?????

อ่านว่า งาน-ไม่-ไหย่-แน่-นะ-วิ

กระโชกโฮกฮาก

ว. อาการพูดกระชากเสียงหรือพูดกระแทกเสียงซึ่งไม่น่าฟัง, โฮกฮาก ก็ว่า.

กะหนอกะแหน

[-หฺนอ-แหฺน] ว. เสียงพูดอย่างน่าเอ็นดูเหมือนเสียงเด็กพูด.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด