ค้นหา "ท.ส.ค." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 5,622 รายการ

[ปฺระนุด] ก. บรรเทา, ระงับ. (ส. ปฺรณุท; ป. ปนุท).

[-โมด] ก. ยินดี, ร่าเริง, พอใจ, สัมโมท ก็ว่า. (ป., ส. สมฺโมท).

[พุชะคะ, พุชง, พุชงคะมะ] น. งู, นาค. (ป., ส.).

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.

น. “พระผู้มีนกยูงเป็นอาสนะ” หมายถึง พระขันทกุมารหรือพระสกันทกุมาร เพราะพระขันทกุมารทรงมีนกยูงเป็นพาหนะ.

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).

[ชิระนะ-] ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป. ชีรณ; ส. ชีรฺณ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ