ค้นเจอ 560 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า,สวรรค์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คัคนานต์

[คักคะนาน] (แบบ) น. ฟ้า. (ป., ส. คคน + อนฺต = สุดฟ้า).

นภาลัย

น. ฟากฟ้า, กลางหาว. (ป.).

ละงิด

น. ฟ้า, ชั้นเทวดา. (ช.).

อฆะ

[อะคะ] น. อากาศ, ฟ้า. (ป.).

คคเนศวร

[[ครุฑ]], เจ้าแห่งฟ้า, เจ้าแห่งอากาศ

คำนาม

คู่ฟ้าคู่ดิน

ว. ยั่งยืนอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย, ชั่วนิรันดร.

ถ่มน้ำลายรดฟ้า

(สำ) ก. ประทุษร้ายต่อสิ่งที่สูงกว่าตน ตัวเองย่อมได้รับผลร้าย.

ฝนตกไม่ทั่วฟ้า

(สำ) ก. ให้หรือแจกจ่ายอะไรไม่ทั่วถึงกัน.

พลุ้ย

[พฺลุ้ย] ว. ยุ้ย, ยื่นออกมาอย่างท้องคนอ้วน, เช่น ท้องพลุ้ย พุงพลุ้ย.

เอือน

(โบ) น. พยาธิในท้องชนิดหนึ่ง เช่น ลางคาบมีตืดมีเอือนในท้องนั้น. (ไตรภูมิ).

จำลอง

ก. ถ่ายแบบ เช่น จำลองจากของจริง. ว. แทน เช่น พระพุทธชินราชจำลอง, ที่ทำให้เหมือนของจริง เช่น ท้องฟ้าจำลอง.

หาว

น. ที่แจ้ง, ท้องฟ้า, เช่น กลางหาว. ก. กิริยาที่สูดลมเข้าแล้วระบายลมออกทางปากเมื่อเวลาง่วงนอนเป็นต้น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ