ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปฏิภาณโวหาร

[ปะติพานนะ-, ปะติพาน-] น. การกล่าวเหมาะด้วยเหตุผลในทันที.

วาทย,วาทย-,วาทย์

[วาทะยะ-, วาดทะยะ-] น. เครื่องประโคม, เครื่องบรรเลง, เครื่องเป่า. (ส.).

ตรีมธุระ

[-มะทุระ] น. ของมีรสดี ๓ อย่าง คือ นํ้าตาล นํ้าผึ้ง นํ้ามันเนย.

วิทูร

ว. ฉลาด, คงแก่เรียน, มีปัญญา, ชำนาญ. (ป., ส. วิทุร).

สามานย,สามานย-

[สามานนะยะ-, สามานยะ-] ว. ปรกติ, ธรรมดา, เช่น สามานยนาม. (ส. สามานฺย; ป. สามญฺ).

คติ

[คะติ] น. แบบอย่าง, วิธี, แนวทาง. (ป.).

ปวุติ

[ปะวุดติ] น. ความเป็นไป, เรื่องราว. (ป. ปวุตฺติ).

เพ่งเล็ง

ก. มุ่งจะเอา, มุ่งจะติโทษ, มุ่งถึง.

ชัยบาน

[ไชยะ-] น. เครื่องดื่มในการมีชัย. (ป.).

ชัยเภรี

[ไชยะ-] น. ชื่อกลองชนิดหนึ่ง. (ส.).

ตรียมก

[ตฺรียะมก] น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง.

เทพย,เทพย-

[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ