ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) ก. ย่อย เช่น ข้าวยังไม่ทันเรียงเม็ดเลย ไปวิ่งเล่นแล้ว.
ก. แยกปลายออกให้ห่างจากกัน เช่น ถ่างขา, กางออก.
น. การนำหน่วยที่แยก ๆ กันมารวมเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน.
[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.
[โผฺละ] ว. เสียงดังอย่างเสียงทุบมะพร้าวให้แตก.
[พินนะ-] ว. แตกแล้ว, ทำลายแล้ว. (ป., ส. ภินฺน).
น. อุบายที่ทำให้เขาแตกกัน, เล่ห์เหลี่ยม, กลอุบาย.
น. รากที่เป็นเส้นเล็ก ๆ แตกออกจากรากแก้ว.
ก. ใช้โลหะหุ้มพระเครื่องเพื่อกันไม่ให้แตกหรือชำรุด.
น. คลื่นที่ยอดไม่แตก, คลื่นใต้น้ำ.
[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.
ก. ปะทุแตกออกไป เช่น คลังกระสุนระเบิด, ทำให้ปะทุแตกออกไป เช่น ระเบิดหิน. น. ลูกระเบิด เช่น ทิ้งระเบิด.