ค้นหา "ทภ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 242 รายการ

น. อาหารที่เตรียมถวายภิกษุที่จรมา. (ป. อาคนฺตุกภตฺต).

น. ข้าวชนิดที่ทำเพื่ออุทิศให้เปรตประเภทหนึ่งในพิธีสารท.

[ตฺริด] (แบบ) ก. เจาะ, แทง. (ส.; ป. ตุท).

ก. ให้แล้ว, ใช้เป็นคำหลังสมาส เช่น พรหมทัต เทวทัต. (ป. ทตฺต).

น. โทษถึงชีวิต. (ป.; ส. ปฺราณทณฺฑ).

ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).

[อัดทะบด] น. ครึ่งทาง. (ส. อรฺธปท).

[-พิน] น. หยาดนํ้า. (ป., ส. อุท + พินฺทุ).

น. อาหารหรือค่าอาหารที่ถวายภิกษุสามเณรเป็นนิตย์. (ส. นิตฺย + ป. ภตฺต).

น. แสง, แสงสว่าง. (ป., ส.). (แบบ) ก. เทียม, เสมอ, เทียบ. (ป., ส. นิภ).

[บาดทะพัด] น. ทหารเดินเท้า, ทหารราบ. (ส. ปาทภฏ).

[พักสะ-, พัก] น. เหยื่อ, อาหาร. ก. กิน. (ส. ภกฺษ; ป. ภกฺข).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ