ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-พายัพ, อีสาน; โบ) น. เงิน.
น. เงินที่ยืมโดยมีดอกเบี้ย.
ก. มีอยู่กับตัว เช่น มีเงินติดตัว มีอาวุธติดตัว.
น. หนังสือที่แสดงว่าได้รับเงินหรือสิ่งของเป็นต้นไว้แล้ว.
น. หนังสือคำสั่งให้จ่ายเงินหรือสิ่งของ.
ก. ติดค้างเงินผู้อื่น.
[ระชะตะ] น. เงิน. (ป.).
น. คลังเงินทอง; ทะเล. (ส.).
ก. ชำระเงินตามเงื่อนไขที่มีต่อกัน เช่น วางเงินมัดจำ.
น. เงินที่ต้องรับผิดชอบจ่ายตามมูลค่าของหุ้น.
[หิรันยะ-, หิรัน] น. ทองคำ, เงิน. (ส.).
ว. อาการที่เด็กเริ่มสอนเดิน เรียกว่า เดินเตาะแตะ, กระเตาะกระแตะ หรือ เตาะ ๆ แตะ ๆ ก็ว่า; เรียกการเล่นการพนันหรือทำการค้าอย่างมีทุนน้อยแล้วต่อทุนให้มากว่า เล่นเตาะแตะ ค้าขายเตาะแตะ.