ค้นเจอ 748 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตีแตก, ตีพ่ายแพ้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดอย

ก. ผูก, มัด, ตอก, ชก, ตี, ปา, ทอย.

ดุริย,ดุริย-,ดุริยะ

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย).

เดียร,เดียระ

[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).

ตีห่าง

ก. ตีตัวออกหาก, ไม่คบหาสมาคมด้วยเหมือนเดิม.

ท้องเฟ้อ

ว. อาการที่ลมในกระเพาะตีขึ้นเพราะอาหารไม่ย่อยและเป็นพิษ.

ทุบตี

ก. ทำร้ายร่างกายด้วยการทุบ ตี เตะ ต่อย เป็นต้น.

บาดแผล

น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.

เบาไม้

ว. ว่านอนสอนง่าย ไม่ค่อยถูกเฆี่ยนถูกตีนัก (ใช้แก่เด็ก).

มโหระทึก

น. กลองโลหะชนิดหนึ่ง ใช้ตีเป็นสัญญาณและประโคม.

ลาย

(ถิ่น-อีสาน) น. ทำนองเพลงที่ใช้ตีโปงลาง.

ค่อน

ก. ตัด, ทอน, เช่น บั่นเรือขาดเปนท่อน ค่อนพวนขาดเปนทุ่น. (ตะเลงพ่าย); ตี, ทุบ, ข้อน ก็ใช้.

สยบ

[สะหฺยบ] ก. ซบลง, ฟุบลง, เช่น สยบอยู่แทบเท้า; แพ้ เช่น เขายอมสยบอย่างราบคาบ, ทำให้พ่ายแพ้ เช่น พระพุทธเจ้าสยบมาร.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ