ผลการค้นหา

ตีแตก* *ตีแตก *ตีแตก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 576 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตีแตก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยุให้รำตำให้รั่ว

(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.

อสัมภิน,อสัมภิน-

[อะสำพินนะ-] ว. ไม่แตกต่าง, ไม่เจือปน. (ป. อสมฺภินฺน).

แยก

ก. ทำให้สิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่ออกจากกัน เช่น แยกกลุ่มประชุม แยกกล้วยไม้, กิริยาของสิ่งที่รวมกันอยู่หรือประกอบกันอยู่แตกออกจากกัน เช่น แผ่นดินแยก, แตกหรือทำให้แตกออกเป็นทาง เช่น แม่นํ้าแยก ทางแยก, ไม่รวมกัน เช่น แยกกันอยู่.

รัน

ก. ตี เช่น อย่าเอาไม้สั้นไปรันขี้, มักใช้ว่า ตีรันฟันแทง.

เลือดชั่ว

น. ผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากพ่อแม่ที่ชั่ว, ความเลวร้ายที่มีอยู่ในตัว เช่น ตีหัวให้แตกเอาเลือดชั่วออกเสียบ้าง.

กระดุ

น. การตีหม้อด้วยหินดุให้เข้ารูป.

ไข่ตุ๋น

น. ไข่ที่ตีไข่แดงกับไข่ขาวให้เข้ากันแล้วนึ่ง.

ด้านไม้

ก. ถูกตีมากจนชินเลยไม่รู้จักหลาบจำ.

โดน

ก. กระทบกระทั่ง, กระทบกระแทก, สัมผัสถูกต้อง; ถูก เช่น โดนตี.

ต่อสู้

ก. สู้เฉพาะหน้า, รบกัน, ตีรันกัน.

ประปราน

ก. ข้อนอก, ตีอก, ร้องไห้.

หวด

ก. ฟาด, ตีแรง ๆ, โบย.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด