ผลการค้นหา

ตีรณ* *ตีรณ *ตีรณ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 392 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตีรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดุริย,ดุริย-,ดุริยะ

น. เครื่องดีดสีตีเป่า. (ป. ตุริย).

เดียร,เดียระ

[เดียน, เดียระ] (แบบ) น. ฝั่ง. (ป., ส. ตีร).

ตีห่าง

ก. ตีตัวออกหาก, ไม่คบหาสมาคมด้วยเหมือนเดิม.

ท้องเฟ้อ

ว. อาการที่ลมในกระเพาะตีขึ้นเพราะอาหารไม่ย่อยและเป็นพิษ.

ทุบตี

ก. ทำร้ายร่างกายด้วยการทุบ ตี เตะ ต่อย เป็นต้น.

บาดแผล

น. เนื้อหนังที่แตกแยกออกเพราะถูกตีฟันทิ่มแทงเป็นต้น.

เบาไม้

ว. ว่านอนสอนง่าย ไม่ค่อยถูกเฆี่ยนถูกตีนัก (ใช้แก่เด็ก).

มโหระทึก

น. กลองโลหะชนิดหนึ่ง ใช้ตีเป็นสัญญาณและประโคม.

ลาย

(ถิ่น-อีสาน) น. ทำนองเพลงที่ใช้ตีโปงลาง.

บรรจถรณ์

[บันจะถอน] (แบบ) น. เครื่องลาด, เครื่องปู, ที่นอน. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

วัณณะ

(แบบ) น. สี, ผิว; ชนิด, อย่าง. (ป.; ส. วรฺณ). (ดู วรรณ-, วรรณะ).

สระสม

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด