ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะติพานนะ-, ปะติพาน-] น. การกล่าวเหมาะด้วยเหตุผลในทันที.
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
น. เครื่องมือสำหรับขูดมะพร้าวที่ยังไม่ได้กะเทาะกะลาออก.
[ปะลายะนากาน] ก. หนีไป. (ป.).
[พะลา-] น. เมฆ, ฝน. (ป., ส. วลาหก).
[ลาปะ-, ลาบ-] น. การพูด, การออกเสียง. (ป., ส.).
[ลาสะ-] น. การฟ้อนรำ, การเต้นรำ. (ป., ส.).
[ชิด, ชิตะ-] ก. ชนะแล้ว. (ป., ส.).
[คะติ] น. แบบอย่าง, วิธี, แนวทาง. (ป.).
[ปะวุดติ] น. ความเป็นไป, เรื่องราว. (ป. ปวุตฺติ).
ก. มุ่งจะเอา, มุ่งจะติโทษ, มุ่งถึง.
[ปะติพาน, ปะติพานะ-, ปะติพานนะ-] น. เชาวน์ไวในการกล่าวแก้หรือโต้ตอบเป็นต้นได้ฉับพลันทันทีและแยบคาย. (ป.).