ค้นเจอ 330 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตะโบก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สตกะ

[สะตะ-] น. หมวด ๑๐๐, จำนวนร้อย. (ป.).

สัต,สัต,สัต-,สัต-

[สัด, สัดตะ-] ว. ดี, งาม; น่านับถือ. (ส.).

ตีสาย,ตีสายตะแล็ปแก็ป

(โบ) ก. ส่งโทรเลข.

พัดชัก

น. เครื่องโบกลมรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ติดระบายติดห่วงแขวนกับเพดานมีเชือกชัก.

พัดโบก

น. ชื่อเครื่องสูงชนิดหนึ่งสำหรับโบกลมถวายพระมหากษัตริย์ซึ่งประทับ ณ ที่สูง.

ยาบ,ยาบ,ยาบ ๆ

ว. อาการที่โบกหรือกระพือขึ้นลงช้า ๆ, อาการที่สูงขึ้นและยุบลงช้า ๆ, ใช้ว่า เยิบยาบ ก็มี.

ตรุณ,ตรุณะ

[ตะรุน, ตะรุนะ] (แบบ) น. เด็กรุ่น. ว. ดรุณ, หนุ่ม, อ่อน, รุ่น, เพศหญิงใช้ว่า ตรุณี. (ป., ส.).

สุตกวี

[สุตะกะวี, สุดตะกะวี] น. กวีผู้มีความสามารถในการแต่งร้อยกรองตามที่ได้ยินมา. (ป.; ส. ศฺรุต).

อำมาตยาธิปไตย

[อำหฺมาดตะยาทิปะไต, อำหฺมาดตะยาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ขุนนางหรือข้าราชการเป็นใหญ่. (อ. bureaucracy).

กฤตย,กฤตย-

[กฺริดตะยะ-] (โบ; กลอน) ก. ทำ. (ส.).

ตม,ตม-,ตม-,ตโม,ตโม-

[ตะมะ-] น. ความมืด, ความเศร้าหมอง, ความเขลา. (ป.; ส. ตมสฺ).

ทนต,ทนต-,ทนต์

[ทนตะ-, ทน] (แบบ) น. ฟัน, งาช้าง. (ป., ส. ทนฺต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ