ค้นเจอ 421 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตะเกียง, หลอดไฟ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฑาหก

[ทาหก] น. ผู้เผา; ไฟ. (ป.).

เตาไฟ

น. ที่สำหรับก่อไฟหุงต้มอาหาร.

ลามเลีย

ก. อาการที่เปลวไฟแลบลามไปที่อื่น.

ลุกลาม

ก. แผ่กว้างออกไปโดยเร็ว เช่น ไฟลุกลามไปอย่างรวดเร็ว.

ศานติโหม

น. การบูชาไฟเพื่อกำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

หุต,หุต-

[หุตะ-] น. การบูชา, การบูชาไฟ. (ป., ส.).

โหม

[โหมฺ] ก. ระดม เช่น โหมกำลัง โหมไฟ.

อัจจิมา

น. ไฟ. ว. มีแสง, สว่าง, รุ่งเรือง. (ป.).

นาฬี

(แบบ) น. นาลี, หลอด, ก้าน, ลำ, ช่อง; ทะนาน, เป็นชื่อมาตราตวง. (ป.).

แก่ไฟ

ว. ใช้ไฟแรงเกินไป (มักใช้แก่การหุงหรือต้มที่ใช้ไฟแรงจนเกือบไหม้).

ขาง

(ถิ่น-อีสาน) ก. อัง, ทำให้ร้อน, ทำให้สุก, เช่น เอาขี้ผึ้งไปขางไฟ ว่า เอาขี้ผึ้งไปอังไฟ.

โคมลอย

น. ชื่อเครื่องตามไฟชนิดหนึ่งที่จุดไฟแล้วปล่อยให้ลอยไปในอากาศ. (ปาก) ว. ไม่มีมูล, เหลวไหล, เช่น ข่าวโคมลอย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ