ค้นเจอ 434 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ดวงจันทร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตรุย

[ตฺรุย] (โบ) น. กรุย เช่น มีตรุยปัก. (สามดวง).

ใบหน้า

น. เค้าหน้า, ดวงหน้า, รูปลักษณะของหน้า.

มาน

น. ความถือตัว; ใจ, ดวงใจ, เช่น ดวงมาน. (ป., ส.).

แสตมป์

[สะแตม] น. ดวงตราไปรษณียากร, ตราไปรษณียากร ก็เรียก. (อ. stamp).

โหราศาสตร์

น. วิชาว่าด้วยการพยากรณ์โดยอาศัยการโคจรของดวงดาวเป็นหลัก.

ไหม

(โบ) ก. ปรับเอา เช่น ให้ไหมทวีคูณ. (สามดวง).

นักขัตฤกษ์

น. ฤกษ์ที่ขึ้นกับการโคจรของดวงจันทร์ว่าผ่านดาวนักษัตรหมู่ใดหมู่หนึ่งใน ๒๗ หมู่ รวมถึงฤกษ์ที่ขึ้นกับการโคจรของดวงดาวในสุริยจักรวาลว่าผ่านดาวนักษัตรหมู่ใดหมู่หนึ่งใน ๒๗ หมู่, เรียกงานที่จัดขึ้นตามนักขัตฤกษ์ว่า งานนักขัตฤกษ์, เรียกวันที่มีงานนักขัตฤกษ์ว่า วันนักขัตฤกษ์.

จาตุรงคสันนิบาต

น. การประชุมพร้อมด้วยองค์ ๔ ประการ คือ ๑. วันนั้นดวงจันทร์เสวยมาฆฤกษ์ (ดวงจันทร์เดินมาถึงดาวฤกษ์ชื่อมฆา) ๒. พระสงฆ์ ๑,๒๕๐ รูป ประชุมกันโดยมิได้นัดหมาย ๓. พระสงฆ์ที่มาประชุมวันนั้นล้วนได้รับเอหิภิกขุอุปสัมปทา ๔. พระสงฆ์เหล่านั้นเป็นพระอรหันต์ทั้งสิ้น, นับเป็นวันสำคัญวันหนึ่งในพระพุทธศาสนา, คำสามัญว่า มาฆบูชา. (ป., ส.).

จิ

(แบบ) ก. จะ เช่น จิปากทั้งลิ้นล้า เพื่อเจ้าเจียรจันทร์. (ทวาทศมาส).

เดือนมืด

น. เรียกคืนที่ไม่มีดวงจันทร์ส่องแสงว่า คืนเดือนมืด.

เดือนหงาย

น. เรียกคืนที่มีดวงจันทร์ส่องแสงสว่าง ว่า คืนเดือนหงาย.

ตโมนุท

น. พระอาทิตย์, พระจันทร์. (ส. ตโมนุท ว่า ผู้ขจัดความมืด).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ