ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).
[ราบ] น. ชื่อเรียกทศกัณฐ์; ยักษ์. (ส. ราวณ).
น. ดวงหรือวงตะวัน, สุริยมณฑล หรือ สูรยมณฑล ก็ว่า.
[อุปัดชายะวัด, อุบปัดชายะวัด] น. กิจที่สัทธิงวิหาริกจะต้องปฏิบัติต่ออุปัชฌาย์ของตน. (ป. อุปชฺฌายวตฺต).
น. หมู่คน เช่น ปวงประชา. (ส.; ป. ปชา).
[-โหมฺ] (กลอน) ก. โหม เช่น ศัพท์ส้าวกระโหมโครม. (บุณโณวาท).
[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).
[ปัดจะเวก] (แบบ) น. การเห็นลงจำเพาะ, การพิจารณา. (ป. ปจฺจเวกฺขณ).
น. สัตว์เป็น. ว. มีลมหายใจ. (ป.; ส. ปฺราณภูต).
น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).
น. เครื่องประดับคือผ้า. (ป. วตฺถ + อาภรณ, วตฺถ + อลงฺการ).
[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).