ค้นเจอ 847 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชั้นกลาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เศษซ้อน

(คณิต) น. จำนวนจริงที่เขียนเป็นรูปเศษส่วนหลาย ๆ ชั้น เช่น .

สมุหกลาโหม

น. ตำแหน่งข้าราชการชั้นอัครมหาเสนาบดีฝ่ายทหารครั้งโบราณ.

สมุหนายก

น. ตำแหน่งข้าราชการชั้นอัครมหาเสนาบดีฝ่ายพลเรือนครั้งโบราณ.

อนุวงศ์

น. วงศ์ที่เนื่องมา, เชื้อพระวงศ์ชั้นผู้น้อย.

อภิรัฐมนตรี

(เลิก) น. ที่ปรึกษาชั้นสูงของพระมหากษัตริย์.

สมุหพระกลาโหม

น. ตำแหน่งข้าราชการชั้นอัครมหาเสนาบดีฝ่ายทหารครั้งโบราณ.

ศูนย์หน้า

น. ผู้ที่อยู่ในตำแหน่งกลางของแถวหน้าในการเล่นฟุตบอลทำหน้าที่ยิงประตูเป็นสำคัญ บางครั้งอาจลงมาช่วยเซนเตอร์ฮาล์ฟซึ่งอยู่ในตำแหน่งกลางของแถวกลางและพาลูกขึ้นไปในแดนฝ่ายตรงข้ามด้วย.

ลายก้นหอย

น. ลายนิ้วมือเป็นต้นที่ขดวนเข้าหาศูนย์กลางอย่างก้นหอย, ลายถักที่ขดวนเข้าหาศูนย์กลางอย่างก้นหอย.

รู้ชั้นเชิง,รู้ชั้นรู้เชิง

ก. รู้เล่ห์เหลี่ยม, รู้กลอุบาย, เช่น เขารู้ชั้นเชิงของคู่ต่อสู้ ฉันรู้ชั้นเชิงไม่ยอมให้ใครมาหลอกง่าย ๆ ตำรวจรู้ชั้นเชิงของผู้ร้าย.

ประถม

ว. ปฐม, ลำดับแรก, ลำดับเบื้องต้น, เช่น ประถมศึกษา ชั้นประถม; ชั้นที่ ๑, เรียกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นที่ ๑ ในตระกูลช้างเผือกและมงกุฎไทยว่า ประถมาภรณ์ช้างเผือก ประถมาภรณ์มงกุฎไทย. (ส.).

กลางดิน

น. นอกที่มุงที่บัง เช่น นอนกลางดินกินกลางทราย.

กอง

(ถิ่น-พายัพ) น. ถนน, ทางเดิน, เช่น กางกอง ว่า กลางถนน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ