ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ประทัง, พอถูไถ, ชดเชย, เช่น พอตู๊ ๆ กันไป. (จ.).
น. ถั่วเหลืองที่หมักเกลือสำหรับปรุงอาหาร. (จ.).
น. นายท้ายเรือสำเภาหรือเรือจับปลา. (จ.).
น. การแสดงกลหรือกายกรรมของนักแสดงเร่ร่อนตามที่ต่าง ๆ. (จ.).
(ปาก) ว. เก่าแก่จนใช้การไม่ได้ดี. (จ.).
น. เอกสารที่เกี่ยวกับการส่งเงินทางจดหมายไปเมืองจีน. (จ.).
(โบ) น. นายร้อย. (จ. ปัก, แป๊ะ, ว่า ร้อย).
น. สถานที่จำหน่ายสินค้า, สถานที่ประกอบธุรกิจ. (จ.).
น. เตาไฟดินเผาชนิดหนึ่งของจีน ยกไปได้. (จ.).
น. คำที่จีนใช้เรียกคนต่างชาติ. (จ.).
(ปาก) ว. มีกำลังแรงหรือมีอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่อาจบันดาลให้เป็นไปได้. (จ.).
[ทุตะวิลำพิตะ-] น. ชื่อฉันท์วรรณพฤติ กำหนดด้วย ๔ คณะ คือ น ภ ภ ร (ตามแบบว่า ทุตวิลมฺพิตมาห นภา ภรา) ตัวอย่างว่า ชินกถาคณนา วนิดาประมาณ พฤศติเพธพิสดาร อดิเรกภิปราย.