ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. แปลก, ประหลาด; จรมา, มาสู่.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความดีใจหรืออำนวยพรเป็นต้น.
น. รสของคำประพันธ์ที่แสดงถึงความสงบจิต. (ส.).
[อะนิด-] อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความสงสารสังเวชเป็นต้น.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงว่ารู้แล้ว เข้าใจแล้ว หรือนึกได้, อ๋อ ก็ว่า.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงว่ารู้แล้ว เข้าใจแล้ว หรือนึกได้, อ้อ ก็ว่า.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความฉงน ไม่เข้าใจ หรือไม่พอใจ เป็นต้น.
อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความเบื่อหน่ายหรือไม่ถูกใจเป็นต้น.
ก. แสดงว่าเห็นด้วย.
ว. จนสุดความสามารถ เช่น สู้ใจขาด.
น. มีใจกล้าสู้; มีใจกว้างขวางกล้าได้กล้าเสีย.
ว. มีใจบุญ, มีใจเมตตา.