ผลการค้นหา

คนหาม* *คนหาม *คนหาม*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,798 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนหาม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เปล

[เปฺล] น. เครื่องสำหรับนอน ใช้ไกวหรือโยก, เครื่องสำหรับนอนเล่นแกว่งไกวไปมาได้, เครื่องสำหรับหามคนเจ็บ; เรียกภาชนะบางอย่างที่มีรูปลักษณะอย่างเปล เช่น ชามเปล.

วิ่งผลัด

น. การแข่งขันชนิดหนึ่ง แบ่งออกเป็นชุด ๆ ชุดละ ๔ คน แต่ละชุดจัดคนยืนอยู่ในลู่ของตนตามจุดต่าง ๆ ที่กำหนด คนแรกจะเริ่มวิ่งจากต้นทาง แล้วส่งไม้ให้คนที่ ๒ คนที่ ๒ วิ่งไปส่งให้คนที่ ๓ และคนที่ ๓ วิ่งไปส่งให้คนที่ ๔ ตามลำดับ คนที่ ๔ ของชุดใดวิ่งถึงหลักชัยก่อนเป็นผู้ชนะ.

ม้าใช้

น. คนขี่ม้าสำหรับรับใช้, คนเร็วสำหรับส่งข่าวสาร, คนรับใช้ติดต่อ.

โยธา

น. งานที่ต้องใช้กำลังกายเกี่ยวกับการก่อสร้างมีแบก หาม ทำความสะอาดเป็นต้น เรียกว่า งานโยธา.

ตาลยอดด้วน

(สำ) น. คนที่ไม่มีทางเจริญก้าวหน้าต่อไปอีกแล้ว; คนที่ไม่มีบุตรสืบตระกูล.

ผู้ดี

น. คนที่เกิดในตระกูลดี, คนที่มีมารยาทดีงาม.

รวบอำนาจ

ก. รวมอำนาจ เช่น รวบอำนาจมาไว้ส่วนกลาง รวบอำนาจมาไว้ที่คนคนเดียว.

รองคอ

ก. ถัดคนแรก (ใช้เรียกคนเล่นการพนันอย่างหยอดหลุม).

เรือโดยสาร

(กฎ) น. เรือที่บรรทุกคนโดยสารเกิน ๑๒ คน.

เศษมนุษย์

น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้, เศษคน ก็เรียก.

เศาไจย

[-ไจ] น. คนซักฟอก, คนทำความสะอาด. (ส. เศาเจย).

สาปส่ง

(ปาก) ก. ตัดขาดไม่เกี่ยวข้องด้วย เช่น คนคนนี้ฉันขอสาปส่งไม่คบอีก.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด