ค้นเจอ 3,818 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนผู้ห่าย, คนผู้ฮ้าย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เอกบุคคล,เอกบุรุษ

[เอกกะบุกคน, เอกะบุกคน, เอกกะบุหฺรุด, เอกบุหฺรุด] น. คนเยี่ยมยอด, คนประเสริฐ.

ผู้ขนส่ง

(กฎ) น. บุคคลผู้รับขนส่งของหรือคนโดยสารเพื่อบำเหน็จเป็นทางค้าปรกติของตน. (อ. carrier).

ผู้รู้

น. ผู้ที่มีความรู้ความชำนาญในเรื่องนั้น ๆ เช่น เรื่องนี้ต้องให้ผู้รู้เป็นคนชี้แจง.

ม้าใช้

น. คนขี่ม้าสำหรับรับใช้, คนเร็วสำหรับส่งข่าวสาร, คนรับใช้ติดต่อ.

วาที

น. ผู้พูด, ผู้กล่าว, ผู้ชี้แจง, ผู้โต้แย้ง; คนเล่นดนตรี. (ป., ส.).

ตาลยอดด้วน

(สำ) น. คนที่ไม่มีทางเจริญก้าวหน้าต่อไปอีกแล้ว; คนที่ไม่มีบุตรสืบตระกูล.

ผู้ดี

น. คนที่เกิดในตระกูลดี, คนที่มีมารยาทดีงาม.

รวบอำนาจ

ก. รวมอำนาจ เช่น รวบอำนาจมาไว้ส่วนกลาง รวบอำนาจมาไว้ที่คนคนเดียว.

รองคอ

ก. ถัดคนแรก (ใช้เรียกคนเล่นการพนันอย่างหยอดหลุม).

เรือโดยสาร

(กฎ) น. เรือที่บรรทุกคนโดยสารเกิน ๑๒ คน.

เศษมนุษย์

น. คนเลวมากจนหาดีไม่ได้, เศษคน ก็เรียก.

เศาไจย

[-ไจ] น. คนซักฟอก, คนทำความสะอาด. (ส. เศาเจย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ