ค้นหา "คณ.ศก." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 382 รายการ

[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลำบาก. (ส.).

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

[-สาบ] น. เงินตราที่ทำด้วยโลหะ เช่น เหรียญกระษาปณ์ โรงกระษาปณ์, กษาปณ์ ก็ใช้. (ส. การฺษาปณ; ป. กหาปณ).

น. พระอินทร์ เช่น ลํ้าเลอศกรุงโกสีย์ หยาดหล้า. (ทวาทศมาส). (ป. โกสิย).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ