ค้นเจอ 8,045 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คณ-วศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสาว,เสาว-

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

ปาณภูต

น. สัตว์เป็น. ว. มีลมหายใจ. (ป.; ส. ปฺราณภูต).

สวน,สวน-,สวน-,สวนะ,สวนะ

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).

ศรุตะ

[สะรุตะ] ก. ได้ยิน, ได้ฟัง; มีชื่อเสียง, มีผู้รู้จัก. (ส.).

อุปกาศ

[อุปะกาด, อุบปะกาด] (กลอน) ก. แจ้งข่าว เรื่อง หรือข้อความ เช่น เขือไปอุปกาศแล้ว เขือมา. (ลอ), ร้องอุปกาศสารแก่กรุงสญชัยปิตุราช. (ม. ร่ายยาว หิมพานต์).

อัสดงคต

ว. ทางทิศตะวันตก เช่น อัสดงคตประเทศ. (ส. อสฺตมฺ + คต).

เจริญสมณธรรม

ก. บำเพ็ญสมณธรรม.

ทัด,ทัด,ทัดเทียม

ว. เท่าเทียม, เสมอ, เช่น ฝีมือทั้งสองฝ่ายนั้นดีทัดกัน. (พงศ. เลขา).

เวสวัณ

[เวดสะ-] น. ชื่อท้าวจาตุมหาราชองค์หนึ่งประจำทิศอุดร, ท้าวเวสสุวัณ หรือ ท้าวกุเวร ก็เรียก. (ป. เวสฺสวณ; ส. ไวศฺรวณ).

ปืนยาว

น. ชื่อปืนชนิดหนึ่ง ลำกล้องยาวตั้งแต่ ๒๐ นิ้วขึ้นไป มีแหนบสำหรับบรรจุกระสุน มักใช้ล่าสัตว์.

วร

[วะระ-, วอระ-] น. พร; ของขวัญ. ว. ยอดเยี่ยม, ประเสริฐ, เลิศ. (ป., ส.).

สักว่าว

ก. เอาลูกปลาปิดทับเชือกที่ผูกโครงว่าวจุฬาตรงที่ไขว้กันเป็นตาตารางเพื่อยึดกระดาษและเชือกให้แน่น.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ