ค้นเจอ 509 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ขยันเดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สะเทิน

ก. ไหว, โคลง, เช่น ช้างตัวนี้เดินไม่สะเทิน.

กระเตาะกระแตะ

ว. อาการที่เด็กเริ่มสอนเดิน เรียกว่า เดินกระเตาะกระแตะ, เตาะแตะ หรือ เตาะ ๆ แตะ ๆ ก็ว่า; ป้อแป้, ไม่แข็งแรง, มักใช้แก่คนสูงอายุ เช่น คุณทวดเดินกระเตาะกระแตะ.

วนเวียน

ก. วนไปวนมา, กลับไปกลับมา, เช่น เดินวนเวียนอยู่ระหว่างบ้านกับตลาด กระเป๋าสตางค์หล่นหายเดินวนเวียนหาอยู่หลายรอบ.

หงก ๆ

ว. อาการที่หัวหงุบลงแล้วเผยอขึ้นเร็ว ๆ, อาการที่เดินโดยทำหัวเช่นนั้น เรียกว่า เดินหงก ๆ.

โคน

น. ชื่อตัวหมากรุกที่ใช้เดินทแยงไปข้างหน้าหรือข้างหลัง หรือเดินตรงไปข้างหน้าคราวละ ๑ ตา.

หง่อง ๆ

ว. อาการที่เดินขย่มตัวหัวสั่นหัวคลอนไปตามลำพัง, โดยปริยายหมายถึงเดินอยู่ตามลำพัง; เสียงดังเช่นเสียงฆ้องกระแต.

กระบั้วกระเบี้ย

ว. กระปั้วกระเปี้ย, กะปลกกะเปลี้ย, เดินไม่คล่องแคล่ว (อย่างผู้รื้อไข้).

แก้ที

ก. แก้ตาเดิน (ใช้แก่การเล่นหมากรุก).

คู่แห่

น. คนแห่เดินในริ้วกระบวน ๒ ข้าง.

งัก ๆ,งั่ก ๆ

ว. อาการที่สั่นสะท้าน, อาการที่เดินสั่น ๆ มา.

งุบ,งุบ ๆ

ว. อาการที่หัวก้มลงโดยเร็วเมื่อเวลาง่วนหรือเดินไป.

จรก

[จะรก] น. ผู้เที่ยวไป, ผู้เดินไป. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ