ค้นเจอ 346 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กุณที"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขะยิก

ก. ขยับเข้าไปทีละน้อย ๆ, กระยิก ก็ว่า.

ชะรอย

ว. เห็นจะ, เห็นทีจะ, ท่าจะ, บางที, ในบทกลอนใช้ว่า รอย ก็มี.

เล็มล่า

(กลอน) ก. แสวงหาหญ้าได้แต่ทีละน้อย.

นิยยานะ

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

ประพิณ

[ปฺระพิน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ส. ปฺรวีณ).

ประวีณ

ว. ฉลาด, มีฝีมือ. (ส. ปฺรวีณ; ป. ปวีณ).

ประอึง

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

ปหาน

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

พาณโยชน์

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).

ฤกษณะ

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).

วิษาณ

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

เทียรฆราตร

[-คะราด] (แบบ) น. ราตรียาว, กาลนาน. ว. มีราตรียาว, มีกาลนาน. (ส. ทีรฺฆราตฺร; ป. ทีฆรตฺต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ