ค้นเจอ 1,001 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กำลังลม, แรงลม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โชย,โชยชาย

ก. อาการที่ลมพัดอ่อน ๆ เช่น ลมโชย กลิ่นโชย; เดินกรีดกราย.

วาโยธาตุ

น. ธาตุลม เป็นธาตุ ๑ ในธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน นํ้า ไฟ ลม. (ป.).

สันดาน

น. ชื่อโรคลมอย่างหนึ่งมีอาการให้จุกเสียดเรื้อรังอยู่เสมอ เรียกว่า ลมสันดาน.

อัสสาสะ

(แบบ) น. ลมหายใจเข้า, คู่กับ ปัสสาสะ คือ ลมหายใจออก; การหายใจคล่อง; ความโปร่งใจ. (ป.).

ว่าวเหลิง,ว่าวเหลิงลม

[-เหฺลิง] น. ว่าวติดลมส่ายไปมาบังคับไม่อยู่. (สำ) ว. เพลินจนลืมตัว เช่น กลัวต้องลมแล้วจะหาวเหมือนว่าวเหลิง. (อภัย).

เรี่ยวแรง

น. แรง, กำลัง, เช่น หมดเรี่ยวแรง.

พายุฟ้าคะนอง

น. พายุที่มีทั้งฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ลมกระโชกแรง และมีฝนตกหนัก บางครั้งมีลูกเห็บตกลงมาด้วย.

ตด

ก. อาการที่ลมระบายออกทางทวารหนัก, ผายลม. น. ลมที่ออกจากทวารหนัก เช่น เหม็นตด.

ฟี่,ฟี้

ว. เสียงอย่างเสียงลมรั่วออกจากที่อัดลมไว้ เช่น เสียงปล่อยลมดังฟี้ นอนกรนฟี้.

จักรวาต

[-วาด] น. ลมบ้าหมู (ลมหมุน). (ส.).

ประลัยวาต

น. ชื่อศรที่แผลงให้เกิดลม.

ผายลม

ก. ปล่อยให้ลมออกทางรูก้น, ตด.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ