ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. กำลังไอนํ้า.
น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.
[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).
[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).
ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).
[เพ็ดชะ-] น. ลมพายุใหญ่.
น. ลมที่พัดมาตามลำนํ้า.
[วาตะ-] น. ลม. (ป., ส.).
ก. เวียนกลับ เช่น ลมหวน.
[อะนิละ-] น. ลม. (ป., ส.).
ว. มีกำลังมาก, ลํ่าสัน, มั่นคง, คงทน, อย่างเต็มกำลัง เช่น ทำงานแข็งแรง.
(สำ) ก. ตัดต้นเหตุเพื่อไม่ให้เหตุการณ์ลุกลามต่อไป.