ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชนชาติผิวขาว มีลักษณะผิวส่วนมากขาวจนถึงสีนํ้าตาล จมูกโด่ง. (อ. Caucasoid).
[ออระชุน] น. ไม้รกฟ้า; สีขาว. ว. ขาว; ใส. (ส. อรฺชุน; ป. อชฺชุน).
[กากะหฺนึก] น. ทรัพย์มีค่าเท่าค่าแห่งชิ้นเนื้อพอกาพาไปได้; ชื่อมาตราเงินอย่างตํ่าที่สุด. (ป. กากณิกา).
น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.
น. คราบเหงื่อที่แห้งกรังจนขึ้นขาว.
น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).
น. ชื่อผักบุ้งพันธุ์หนึ่ง ดอกสีขาว.
น. ชื่อผ้าขาวเนื้อบางละเอียดชนิดหนึ่ง.
(โบ) น. ผ้าขาวเนื้อดีมาจากต่างประเทศ.
น. ผ้าขาวใช้ห่อศพที่เข้าโกศ.
น. แบบสอนอ่านที่แจกตามรูปตามมาตรา ก กา กง กน ฯลฯ เช่น ก กา กิ กี ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ ก กา กง กัง กาง กิง ฯลฯ เป็นคำเทียบของแม่ กง.
น. กระบอกตักนํ้า ปากแฉลบอย่างปากพวยกา.