ค้นเจอ 474 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กรวิกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เวสมะ

[เวสะ-] น. ความไม่เสมอกัน. (ป. วิสม).

พรากลูกนกลูกกา,พรากลูกนกฉกลูกกา

(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.

กง

น. ปลามังกง. (ประถม ก กา ในจินดามณี).

กาลกิริยา

[กาละ-, กาน-] น. ความตาย เช่น ถึงซึ่งกาลกิริยา. (ป.).

เกี๋ยง

(ถิ่น-พายัพ) ก. ขีดกา, ขีดไขว้.

นาสิก

(แบบ) น. จมูก. (ป., ส. นาสิกา).

พวย

น. ส่วนของกาหรือป้านที่ยื่นออกมา สำหรับรินนํ้า.

กรรมกร

[กำมะกอน] น. คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน. (ส. กฺรม = การงาน + กร = ผู้ทำ; ป. กมฺม + กร).

เจโตวิมุติ

[-วิมุด] (แบบ) น. ความหลุดพ้นด้วยอำนาจแห่งจิต เป็นโลกุตรธรรมประการหนึ่ง, คู่กับ ปัญญาวิมุติ. (ป. เจโตวิมุตฺติ).

วิกเขป

[วิกเขบ, วิกเขปะ] น. การเคลื่อนหรือแกว่งไปมา. (ป.; ส. วิกฺเษป).

วิฆเนศ,วิฆเนศวร

[วิคะเนด, วิคะเนสวน] น. ชื่อเทพองค์หนึ่งมีพระเศียรเป็นช้าง ถือว่าถ้าบูชาแล้วป้องกันความขัดข้องที่จะเกิดมีขึ้นได้, คเณศ พิฆเนศ หรือ พิฆเนศวร ก็เรียก. (ส. วิฆน + อีศ; วิฆน + อีศฺวร).

บุพวิเทหทวีป

น. ทวีปใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของเขาพระสุเมรุ เป็นทวีป ๑ ใน ๔ ทวีป ได้แก่ อุตรกุรุทวีปหรืออุตรกุรูทวีป บุพวิเทหทวีป ชมพูทวีป และอมรโคยานทวีป.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ