ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. เปราะ; เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงหักไม้เปราะ เช่น ข้อเท้าข้อมือลั่นเผาะ น้ำตาร่วงเผาะ ๆ.
[โบ อ่านว่า กอข้อ] น. พยัญชนะแต่ ก ถึง ฮ.
(โบ) น. ข้อมือที่ไม่ได้สักบอกสังกัดทหาร.
(โบ) น. ลมที่ทำให้ปวดเมื่อยตามข้อต่าง ๆ.
น. การพิจารณาจิตเป็นอารมณ์เป็นข้อ ๑ ในสติปัฏฐาน ๔.
ก. เร้นเงื่อนไว้ไม่ให้เห็น, ปิดบังข้อสำคัญไว้, ปิดบังอย่างมีเงื่อนงำ.
น. เรียกข้อไม้ตะพดที่ซ้อนกันและมีตาขบกัน.
น. อวัยวะส่วนที่เป็นปุ่มกลมที่ข้อมือทั้ง ๒ ข้าง.
ก. มีนํ้าใจไม่บกพร่อง, มีใจสมัครด้วยยินดี, ไม่มีข้ออิดเอื้อนหรือขัดแย้ง.
[-หฺว่า] น. เครื่องประดับข้อมืออย่างหนึ่ง. (ขุนช้างขุนแผน).
สัน. คำสำหรับนำหน้าความที่บอกผลหรือข้อสรุป.
น. ส่วนหน้าของขา ใต้เข่าลงไปถึงข้อเท้า, แข้ง ก็ว่า.