ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 171 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ขี้*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้รังแค

น. ขุยหนังหัว มีลักษณะเป็นผง ๆ สีขาว, ขี้ลม หรือ รังแค ก็เรียก.

ขี้ราดโทษล่อง

(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.

ขี้ริ้ว

น. เรียกผ้าเก่าที่ใช้เช็ดถูเป็นต้น. ว. ไม่สวย, ไม่งาม, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ ขี้เหร่ เป็น ขี้ริ้วขี้เหร่.

ขี้เรื้อน

น. เรื้อน. (ปาก) ว. ไม่มีคุณค่า เช่น คนขี้เรื้อน ของขี้เรื้อน.

ขี้เรื้อนกวาง

น. ชื่อโรคผิวหนังเรื้อรังชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นผื่นคัน ทำให้ผิวหนังหนา หยาบ และอาจแตกมีนํ้าเหลืองไหลหรือตกสะเก็ดในระยะหลัง มักเป็นตามบริเวณข้อเท้า หัวเข่า หรือบริเวณที่ที่มือเอื้อมไปเกาถึง.

ขี้แรด

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นข่อยนํ้า. (ดู ข่อยนํ้า).

ขี้แรดล้อมปรวด

ดู ล้อมปรวด.

ขี้ลม

น. ขุยหนังหัว มีลักษณะเป็นผง ๆ สีขาว, ขี้รังแค หรือ รังแค ก็เรียก.

ขี้ลม

น. ชื่อผักที่ขึ้นปกคลุมตามต้นไม้ชายทะเล มีสีเหลืองคล้ายฝอยทอง. (พจน. ๒๔๙๓).

ขี้ลอก

(ปาก) น. ดินที่ลอกขึ้นมาจากท้องร่อง.

ขี้ลีบ

(ปาก) น. ข้าวลีบ เช่น ชาวนาคัดเอาขี้ลีบออก.

ขี้เล็บ

(ปาก) ว. ใช้เปรียบของที่เล็กน้อย.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด