ตัวกรองผลการค้นหา
กาหัก
หมายถึงน. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).
กินปลิง
หมายถึงน. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
ช้อนนาง
หมายถึงน. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).
ผกเรือก
หมายถึงน. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).
ภังคี
หมายถึงน. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).
กล้านักมักบิ่น
หมายถึง(สำ) ว. กล้าเกินไปมักจะเป็นอันตราย.
ตัตวศาสตร์
หมายถึงน. วิชาว่าด้วยความจริง. (ส. ตตฺตฺว + ศาสฺตฺร).
บรรพตกีลา
หมายถึง(แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. ปรฺวต + กีลา).
พนิต
หมายถึงว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).
พลาย
หมายถึง[พฺลาย] ว. เรียกช้างตัวผู้ว่า ช้างพลาย. (ต.).
ลัยคต
หมายถึง[ไลยะคด] ว. ถึงความแตกดับ, อันตรธานไป. (ส. ลยคต).
ลำอุด
หมายถึงก. อ่อนน้อม, โน้ม, น้อม. (ข. ลํอุต).