ค้นเจอ 1,435 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "แก่มาก, อายุมาก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปลงบริขาร

ก. มอบบริขารให้แก่ผู้อื่นในเวลาใกล้จะตาย (ใช้แก่บรรพชิต).

หงำเหงอะ,หงำเหงือก

[หฺงำเหฺงอะ, หฺงำเหฺงือก] ว. หลงจนจำอะไรไม่ได้ (ใช้แก่คนที่แก่มาก).

เบญจเพส

ว. ยี่สิบห้า เช่น อายุถึงเบญจเพส. (ป. ปญฺจวีส).

กัปปิยโวหาร

น. โวหารที่ควรแก่ภิกษุ เช่น เรียกเงินตรา ว่า กัปปิยภัณฑ์, ถ้อยคำสำนวนที่เหมาะแก่กาลเทศะ.

แข่งดี

ก. มุ่งเอาชนะชิงดีชิงเด่นโดยไม่ยอมลดราวาศอกให้แก่กัน, มุ่งเอาชนะชิงดีชิงเด่นโดยไม่ยอมผ่อนปรนให้แก่กัน.

ฟ่าม

ว. ฟุ, ไม่แน่นเพราะแก่เกินกำหนด, (มักใช้แก่ผลไม้) เช่น ส้มเนื้อฟ่าม.

เห็น

ก. อาการของตาที่ประสบรูป, ปรากฏแก่ตา, ปรากฏแก่ใจ, คิดรู้.

กลมกล่อม

ว. ที่เข้ากันพอดี (ใช้แก่รสหรือเสียง).

เกินการ

ก. มากกว่าที่ต้องประสงค์ เช่น แก่เกินการ เอาของมาเกินการ.

เข

ว. เหล่น้อย (ใช้แก่ตา).

ฉัน

ก. กิน (ใช้แก่ภิกษุสามเณร).

โฉ

ก. ฟุ้งไป (ใช้แก่กลิ่นเหม็น).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ