ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ลมชั้นบนที่อยู่เหนือลมค้าในเขตร้อนและพัดสวนทางกับลมค้า. (อ. anti trade wind).
น. (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ลมที่พัดจากตะวันตกมาตะวันออก เรียกว่า ลมเซิง.
น. ปีกุน. (ไทยเหนือ).
ว. นอนเหนือแผ่นดิน. (ป.).
ว. มีอำนาจเหนือ, ได้เปรียบ, เป็นต่อ.
น. เอ็นเหนือส้นเท้า.
[-อาด] ก. นั่งเหนืออาสน์.
น. ส่วนเบื้องบนของใบหน้าอยู่เหนือคิ้วขึ้นไป.
[ขะหฺยน] น. ลม. (ข. ขฺยล่).
[-วาด] ว. ทวนลม. (ป.).
ก. หายใจ, ดูดลม (จากปอด).
[เพ็ดชะ-] น. ลมพายุใหญ่.