ค้นเจอ 234 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เวทกา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กาลัญญุตา

[กาลันยุตา] น. ความเป็นผู้รู้กาล. (ป.).

โกรญจ

[โกฺรนจะ] (กลอน) น. โกญจ, นกกระเรียน, เช่น กาโกรญจโกกิล. (สมุทรโฆษ).

ธัญมาส

(โบ) น. มาตราตวง เท่ากับ ๗ อูกา. (ป.).

บาจิกา

(แบบ) น. แม่ครัว. (ป. ปาจิกา). (ดู บาจก).

ศุลการักษ์

[สุนละการัก] น. เจ้าหน้าที่รักษาศุลกากร.

สักกาย,สักกาย-

[-กายะ-] น. กายของตน. (ป.; ส. สฺวกาย).

สาวิกา

น. ศิษย์ผู้หญิงของศาสดา. (ป.; ส. ศฺราวิกา).

ไตรเพท

[-เพด] น. ชื่อคัมภีร์ศาสนาพราหมณ์ในสมัยพระเวท มี ๓ คัมภีร์ คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท.

ธนุรวิทยา,ธนุรเวท

[ทะนุระ-] น. วิชายิงธนูและการใช้อาวุธอื่น ๆ. (ส.). (ดู อุปเวท ประกอบ).

เวทางค์,เวทางคศาสตร์

น. วิชาประกอบการศึกษาพระเวทมี ๖ อย่าง คือ <1t>๑. ศึกษาวิธีออกเสียงคำในพระเวทให้ถูกต้อง ๒. ไวยากรณ์ ๓. ฉันท์ ๔. โชยติส คือ ดาราศาสตร์ ๕. นิรุกติ คือ กำเนิดของคำ และ ๖. กัลปะ คือ วิธีจัดทำพิธี. (ส.).

พรหมจรรย์

น. การศึกษาปรมัตถ์, การศึกษาพระเวท; การถือพรตบางอย่าง เช่นเว้นเมถุนเป็นต้น, การบวชซึ่งเว้นเมถุนเป็นต้น. (ส.).

กรรมการิณี

[กำมะ-] น. กรรมการซึ่งเป็นเพศหญิง. (ส. กรฺม + การิณี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ