ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่สั่นสะท้าน, อาการที่เดินสั่น ๆ มา.
ว. อาการที่หัวก้มลงโดยเร็วเมื่อเวลาง่วนหรือเดินไป.
[จะรก] น. ผู้เที่ยวไป, ผู้เดินไป. (ป., ส.).
ก. เจอกันหรือพ้องกันโดยบังเอิญ เช่น เดินมาจ๊ะกัน แกงจ๊ะกัน.
ว. เงื่อง, เซื่อง, เช่น นกยางเดินซ่อง ๆ.
ก. อาการเดินที่มีลักษณะก้ม ๆ เงย ๆ.
น. ทางเดินสำหรับฝ่ายในซึ่งกั้นด้วยผ้าหรือม่านเป็นต้น.
ว. อาการที่เคลื่อนไปมีลักษณะโย่งเย่งส่ายไปมา เช่น เดินโทงเทง.
(แบบ) น. พลเดินเท้า, ทหารราบ. (ป., ส.).
ก. เดินอย่างใช้ปลายเท้าจดลงเบา ๆ.
[ยุระบาด] (กลอน) ก. เดิน, ใช้ว่า ยะยุรบาตร ก็มี.
ว. อาการที่คนสูงโย่งเดินโยกเยกไปมา; ไม่รัดกุม.