ค้นหา "หมดสมัย" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 561 รายการ

[ขะไส] (โบ) น. กษัย, การสิ้นไป, การหมดไป.

(สำ) เมื่อหมดอำนาจความชั่วที่ทำไว้ก็ปรากฏ.

ก. ทำให้หลุดพ้นเพื่อแบ่งเบาหรือให้หมดไป, เปลื้อง ก็ว่า.

ก. เสกเป่าเพื่อให้พิษหมดไป.

ว. ไม่รู้จักหมด เช่น กินไม่หวาดไม่ไหว.

ก. สูญหายไปหมด เช่น ข้าวของละลมละลายไป.

(กลอน) ก. ล่า, ช้า, หมดแรง.

ก. ลดราคาสินค้าเพื่อจำหน่ายให้หมด.

ก. รู้สึกปลอดโปร่งเพราะหมดความกังวลใจ.

ว. ไม่มีสัญญา, หมดความรู้สึก, สลบ. (ป.).

[เอกกะ-] ว. มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันหมด.

[ผฺลาน] ก. ทำลายให้หมดสิ้นไป, บางทีหมายถึงทำลายทรัพย์สมบัติให้หมดสิ้นไป เช่น ผลาญพ่อผลาญแม่ คือ ทำลายทรัพย์สมบัติของพ่อแม่ให้หมดสิ้นไป.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ