ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ฝืด, ไม่คล่อง, เช่น ความรู้ขึ้นสนิมหมดแล้ว.
[ขะไส] (โบ) น. กษัย, การสิ้นไป, การหมดไป.
(สำ) เมื่อหมดอำนาจความชั่วที่ทำไว้ก็ปรากฏ.
ก. ทำให้หลุดพ้นเพื่อแบ่งเบาหรือให้หมดไป, เปลื้อง ก็ว่า.
ก. เสกเป่าเพื่อให้พิษหมดไป.
ว. ไม่รู้จักหมด เช่น กินไม่หวาดไม่ไหว.
ก. สูญหายไปหมด เช่น ข้าวของละลมละลายไป.
(กลอน) ก. ล่า, ช้า, หมดแรง.
ก. ลดราคาสินค้าเพื่อจำหน่ายให้หมด.
ก. รู้สึกปลอดโปร่งเพราะหมดความกังวลใจ.
ว. ไม่มีสัญญา, หมดความรู้สึก, สลบ. (ป.).
[เอกกะ-] ว. มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันหมด.