ค้นเจอ 5,989 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ส.ม.พ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กะทับ

น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).

กาหัก

น. นกเงือก. (พจน. ๒๔๙๓).

กินปลิง

น. นกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ช้อนนาง

น. ต้นรางจืด. (พจน. ๒๔๙๓).

ผกเรือก

น. ต้นไทร. (พจน. ๒๔๙๓).

ภังคี

น. ต้นไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

กฤดยาเกียรณ

[กฺริดดะยาเกียน] (แบบ) ว. พร้อมด้วยเกียรติยศ เช่น ความชอบกอปรกฤดยากยรณ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ส. กีรฺติ + อากีรฺณ).

โกฐาส

[โกดถาด] (แบบ) น. ส่วน เช่น พรพอใจบ้นนน้นนอนนเป็นโกฐาสถ้อย. (ม. คำหลวง ทศพร). (ป. โกฏฺาส).

ดนุช

น. ผู้บังเกิดแต่ตน, ลูกชาย, เช่น ใกล้หัตถ์ดลดนุช. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป., ส.).

เพณี

น. เวณิ, ผมซึ่งเกล้าไว้, สายที่ถัก เช่น อันว่าสร้อยสังวาลเพณี. (ม. คำหลวง ทศพร). (ป., ส. เวณิ).

โอษฐชะ

(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากริมฝีปาก ได้แก่พยัญชนะวรรค ป คือ ป ผ พ ภ ม และอักษร ว กับสระอุ อู. (ป. โอฏฺช; ส. โอษฺฐฺย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ