ค้นเจอ 748 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สุรภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

จาตุร,จาตุร-

[จาตุระ-] (แบบ) ว. แปลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี.

โบกขร,โบกขร-

[โบกขะระ-] น. ใบบัว. (ป. โปกฺขร).

โปกขร,โปกขร-

[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).

อคาร,อคาร-

[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

เปสุญ,เปสุญ-,เปสุไณย

[-สุน, -สุนยะ-, -ไน] น. ความส่อเสียด. (ป. เปสุญฺ; ส. ไปศุนฺย).

สุญ,สุญ-,สุญญ,สุญญ-

[สุน, สุนยะ-] ว. ว่างเปล่า. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).

สวภาพ

น. สภาพ, ความเป็นอยู่ของตนเอง. (ส. สฺวภาว).

สุณหา

[สุน-] น. ลูกสะใภ้. (ป.).

สุพรรณถัน

[สุพันนะ-] น. กำมะถัน.

สุรภี

[สุระ-] น. ต้นสารภี.

สุคนธชาติ

น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.

สุคนธรส,สุคันธรส

น. กลิ่นหอม, ของหอม, เครื่องหอม.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ