ผลการค้นหา

สีฟัน* *สีฟัน *สีฟัน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,914 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สีฟัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลักสี

ก. ทำสีหนึ่งซึ่งขัดกับอีกสีหนึ่งให้กลืนกันโดยเอาสีอื่นเข้ารวม.

อสิตะ

[อะสิตะ] ว. มีสีดำ, มีสีคลํ้า, มีสีแก่. (ป., ส.).

หินชนวน

น. ชื่อหินชนิดหนึ่งเป็นแผ่นบาง ๆ ซ้อนติดกัน เนื้อแน่นและละเอียด มีสีต่าง ๆ กัน ตั้งแต่สีเทาไปจนถึงสีเทาแก่ และสีดำ สีน้ำเงิน ที่มีสีแดง สีเขียว สีม่วง ก็มี.

หง

ว. มีสีแดงเจือสีขาวทำให้สีแดงนั้นอ่อนลง เช่น หงเสน คือ สีแดงเสนผสมสีขาว, หงชาด คือ สีแดงชาดผสมสีขาว หงดิน คือ สีแดงเลือดหมูผสมสีขาว.

ย้อม

ก. ชุบด้วยสี, อาบด้วยสี, ทำให้ด้าย ไหม หรือผ้าเป็นต้นเป็นสีต่าง ๆ ด้วยการชุบลงไปในน้ำสี.

โศก

ว. สีเขียวอ่อนอย่างสีใบอโศกอ่อน เรียกว่า สีโศก.

กระเกรี้ยว

(โบ; กลอน) ว. เสียงขบฟันเกรี้ยว ๆ เช่น คุกคามขบฟันกระเกรี้ยว. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).

เฟือง

น. มะเฟือง; พู, เหลี่ยม, เช่น เฟืองมะยม; ล้อที่มีฟันเพื่อให้ประสานกับฟันของล้อตัวอื่นเป็นต้น.

บัวโรย

ว. สีกลีบบัวแห้งหรือสีปูนแห้ง.

เลือดหมู

ว. สีแดงคล้ำอย่างสีเลือดของหมู.

ไววรรณ

น. สีจาง, สีซีด. (ส. วิวรฺณ).

กรอ

ก. แต่งให้เรียบ เช่น กรอฟัน กรอไม้.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด