ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปฺรางปฺรา] (กลอน) ตัดมาจาก ปรางค์ปราสาท.
[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).
[สาพะระ] ว. โหดร้าย, พยาบาท. (ส.).
[ปะวีน] ว. ฉลาด, มีฝีมือดี. (ป.).
ว. ยี่สิบ เช่น เบญจเพส ว่า ยี่สิบห้า. (ป. วีส).
น. ๑ ใน ๒๐ ของเฟื้อง. (ส. วีศ + องฺค).
[-สามิด] น. ผู้เป็นใหญ่ด้วยความเป็นเจ้าของธรรม, พระพุทธเจ้า.
[ปะ-] น. ประสาท. (ป.; ส. ปฺรสาท).
[วัดสา] น. พรรษา, ฤดูฝน; ปี. (ส.).
ก. ส่องสว่าง, มีแสงสว่าง. (ส. วิภาสา ว่า แสง).
น. เครื่องประดับ, เครื่องแต่ง. (ส.; ป. วิภูสา).
น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).