ค้นเจอ 210 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สองภพ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ก้าง

(กลอน) ก. กั้ง, กั้น, ขวาง, เช่น สองท้าวยินสองสายใจ จักก้างกลใด บดีบันโดยดังถวิล. (สรรพสิทธิ์).

อธิกมาส

[-มาด] น. เดือนที่เพิ่มขึ้นในปีจันทรคติ คือ ในปีนั้นมี ๑๓ เดือน มีเดือน ๘ สองหน เรียกว่า เดือน ๘ สอง ๘. (ป.).

กรีฑารมย์

ว. เป็นที่ยินดีในกรีฑา เช่น สองท้าวเสมอกัน และควรที่กรีฑารมย์. (สมุทรโฆษ).

เกะ

ว. สั้น เช่น ควายเขาเกะแค่หู. (สิบสองเดือน).

มุติงค์

น. กลองสองหน้า, ตะโพน. (ป. มุติงฺค; ส. มฺฤทงฺค).

มุทิงค์

น. กลองสองหน้า, ตะโพน. (ป. มุทิงฺค; ส. มฺฤทงฺค).

หันกลับ

ก. เปลี่ยนไปสู่สภาพเดิม เช่น เขาทั้งสองหันกลับไปคืนดีกัน.

จรี

[จะ-] (กลอน) น. มีด, หอก, ดาบ, เช่น บัดออกกลางสนามสองรา สองแขงขันหา ก็กุมจรีแกว่งไกว. (สมุทรโฆษ). (ข.).

ทุ้ง

ว. ตุง, ตุ่ยออกมา. น. ฝักบัวที่ย้อยลงมา เช่น เปิดนํ้าลงตามทุ้งสหัสธารา. (สิบสองเดือน).

ทู

(กลอน) ว. สอง เช่น ลูกเสือสนองคำโคทู. (เสือโค).

ผู้ไทย

น. ชนชาติไทยสาขาหนึ่งแถวสิบสองจุไทย.

ละเม็ด

น. ชนชาวเขาจำพวกข่า อยู่ทางแคว้นสิบสองจุไทย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ