ค้นเจอ 14,697 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ศ.ป.ก."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อเสกข,อเสกข-,อเสกขะ

[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).

นวก,นวก-,นวก-,นวกะ

[นะวะกะ-] น. ผู้ใหม่, ผู้อ่อน. (ป.). ว. ใหม่, อ่อน, เช่น พระนวกะ นวกภูมิ.

ประพุทธ์

ก. ตื่นจากหลับ คือมีสติ; รู้ทั่ว. (ป. ปพุทฺธ).

พิปริต

[-ปะหฺริด] ก. วิปริต. (ป., ส. วิปรีต).

ปาส

[ปาสะ, ปาด] (แบบ) น. บาศ, บ่วง. (ป.; ส. ปาศ).

ประบาต

น. เหว. ก. ตกลงไป, ตกไป. (ส. ปฺรปตน; ปปตน).

ศตัฆนี

ดู ศต-, ศตะ.

พยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

โฆษิต

ก. กึกก้อง, ป่าวร้อง. (ส.; ป. โฆสิต).

ดิฐ

ก. ตั้งอยู่, คงอยู่, เหลืออยู่, พักอยู่, หยุดอยู่. (ป. ติฏฺ).

นิวัต,นิวัตน์

[-วัด] (แบบ) ก. กลับ. (ป. นิวตฺต, นิวตฺตน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ