ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ซื่อตรง, ซื่อสัตย์. (จ. ตงฉิน ว่า อำมาตย์ซื่อสัตย์).
ก. ซ่อมแซม เช่น ต้องตั้วสิวสำเภาเอาเข้าอู่. (จ.).
น. คนถือบัญชีเรือสำเภา. (จ.).
(ไว) น. อักษรในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงเกิดจากเพดานแข็ง ได้แก่พยัญชนะวรรค จ คือ จ ฉ ช ฌ ญ และอักษร ย สระอิ อี รวมทั้ง ศ ในภาษาสันสกฤต. (ป.; ส. ตาลวฺย).
น. คนเลว, คนโซ. (จ. กุ๊ย ว่า ผี).
[-เหฺลียง] น. ชื่อเหล้าจีนชนิดหนึ่ง. (จ.).
[จัดตุ] ว. สี่. (ป. จตุ; ส. จตุรฺ).
น. หมอ, ครู, ซินแส ก็ว่า. (จ. ซินแซ).
(ปาก) ก. เลิกล้มกิจการเพราะหมดทุน; สิ้นสุด. (จ.).
ก. ประทัง, พอถูไถ, ชดเชย, เช่น พอตู๊ ๆ กันไป. (จ.).
น. ถั่วเหลืองที่หมักเกลือสำหรับปรุงอาหาร. (จ.).
น. นายท้ายเรือสำเภาหรือเรือจับปลา. (จ.).