ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ตำแหน่งแม่ทัพ. (พงศ. เลขา).
น. ชุมชน, กลุ่มชนซึ่งอยู่รวมกันและมีการติดต่อสัมพันธ์กัน.
[ผะเชิน] ก. ประเชิญ, ชนกัน, ปะทะกัน, ต่อกัน.
(ปาก) น. ชนชาติผิวขาว.
น. ความเป็นไปของสามัญชน. (ป. โลกิย + วตฺต).
[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).
น. คนที่ยังมีกิเลสหนา, สามัญชน, ผู้ที่มิได้เป็นพระอริยบุคคล. (ป. ปุถุชฺชน; ส. ปฺฤถคฺชน).
[สามัน] ว. ปรกติ, ธรรมดา, เช่น ชนชั้นสามัญ คนสามัญ. (ป. สามญฺ; ส. สามานฺย).
น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).
น. ผม. (ข. สก่).
(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.
ว. ระลึกได้, จำได้. (ป.; ส. สฺมฺฤต).