ค้นเจอ 8,210 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ว.ช.ม."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยาชกะ

[-ชะกะ] น. ผู้ที่ทำพิธีบูชาหรือพิธีบวงสรวงแทนผู้อื่น. (ป., ส.).

โยชกะ

[โยชะกะ] ก. ผู้ทำการประกอบ, ผู้ใช้, ผู้ผูก, ผู้จัด, ผู้เตรียม. (ส.).

กระชอม

(โบ) ว. มาก, ใหญ่, เช่น ผักกาดกองกระชอมก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

กระซ่าง

(โบ) ว. กระจ่าง เช่น กระซ่างฟ้าเห็นกัน. (ม. คำหลวง สักบรรพ), กระช่าง ก็ว่า.

กระอิด

(กลอน) ว. อิดโรย เช่น อกกระอิดกว่าชื่นแล. (ม. คำหลวง กุมาร).

ตะลิบ

ว. ลิบ, ไกล, เช่น ตะลิบหายไปไม่เห็นตัว. (ม. กาพย์ กุมารบรรพ).

อัฐม,อัฐม-,อัฐมะ

[อัดถะมะ] (แบบ) ว. ที่ ๘ เช่น อัฐมภาค อัฐมราชา. (ป. อฏฺม).

อัษฎมะ

[อัดสะดะมะ] (แบบ) ว. ที่ ๘. (ส.; ป. อฏฺม).

การะบุหนิง

น. ดอกแก้ว. (ช.).

กำบัง

น. ช่อดอกไม้. (ช.).

กำมังวิลิต

น. ตำหนักในสระ. (ช.).

กิดาหยัน

[-หฺยัน] น. มหาดเล็ก. (ช.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ