ค้นหา "วารณ" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 197 รายการ

[คะนาจาน] น. คณะอาจารย์. (ส. คณ + อาจารฺย).

[ปัดจะเวก] (แบบ) น. การเห็นลงจำเพาะ, การพิจารณา. (ป. ปจฺจเวกฺขณ).

น. สัตว์เป็น. ว. มีลมหายใจ. (ป.; ส. ปฺราณภูต).

น. กำลังอันว่องไวหรือประเปรียว. (ป.; ส. ปฺราณสาร).

น. เครื่องประดับคือผ้า. (ป. วตฺถ + อาภรณ, วตฺถ + อลงฺการ).

[สะวะนะ-] น. การฟัง. (ป.; ส. ศฺรวณ).

[สาวะนะ] น. เดือน ๙. (ป.; ส. ศฺราวณ).

น. เครื่องระลึก, ที่ระลึก. ก. ระลึก, คำนึงถึง. (ป. อนุสฺสรณ).

ก. กะหรือคะเนให้ใกล้เคียงจำนวนจริงหรือให้พอเหมาะพอควร เช่น ประมาณราคาไม่ถูก. ว. ราว ๆ เช่น ประมาณ ๓-๔ เดือน. (ส. ปฺรมาณ; ป. ปมาณ).

[เวดสะ-] น. ชื่อท้าวจาตุมหาราชองค์หนึ่งประจำทิศอุดร, ท้าวเวสสุวัณ หรือ ท้าวกุเวร ก็เรียก. (ป. เวสฺสวณ; ส. ไวศฺรวณ).

[สะโมสอน] น. ที่สำหรับร่วมประชุมคบหากัน เช่น สโมสรข้าราชการ สโมสรทหารบก. ก. ร่วมชุมนุมกัน เช่น ไปร่วมสโมสร. (ป. สโมสรณ; ส. สมวสรณ).

[กะสะหฺนะ] (กลอน) น. ครู่, ครั้ง, คราว. (ส.; ป. ขณ).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ