ค้นหา "วรรณภา" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ผลการค้นหา

ค้นเจอ 8,065 รายการ

(วรรณ) ก. ตาย เช่น ร้องประกาศแก่พหลพลยักษ์ อันรามลักษมณ์สุดสิ้นสังขาร. (รามเกียรติ์).

(วรรณ) ว. ใช้เข้าคู่กับคำ ห่าง เป็น ห่างแห หรือแหห่าง เช่น กระแหแหห่างชาย ดั่งสายสวาทคลาดจากสม. (เห่เรือ).

[อินทะ-, อินทฺระ-, อิน] น. ชื่อเทวราชผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และชั้นจาตุมหาราช; ผู้เป็นใหญ่. (ส.; ป. อินฺท).

ว. อันเต็มไปด้วยดอกไม้. (ส. ปุษฺปากร).

น. ตน, ลักษณะความเป็นตัวตนหรือบุคคล. (ป. อตฺตภาว).

ว. อาการที่หย่อนลงหรือห้อยลงกว่าระดับที่ควรมีควรเป็นตามปรกติ.

ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ. (แผลงมาจาก ชีรณ).

น. แสง, แสงสว่าง, แสงไฟ. (ส. ปฺรภา; ป. ปภา).

[กัน] (เลิก) ก. กัน เช่น เรือกรร.

น. ขากรรไกร.

น. ขากรรไกร.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ