ค้นหา "วณ-" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 7,793 รายการ

น. เอราวัณ, ช้าง ๓๓ เศียรเป็นพาหนะของพระอินทร์. (ส. ไอราวณ; ป. เอราวณ).

(โบ; กลอน) ก. ตระหนก, กลัว, เช่น ก็กระดกตกใจกลววแก่มรณภยานตราย. (ม. คำหลวง ชูชก).

[กับปะหฺนก] (แบบ) ว. กำพร้า, น่าสงสาร, เช่น อันว่าพราหมณชรา ชีณกัปนก. (ม. คำหลวง ชูชก). (ป. กปณก).

น. ความรู้ในจุติและเกิดของสัตว์ทั้งหลาย, จุตูปปาตญาณ ก็เรียก. (ส. ทิพฺยจกฺษุ + ป. าณ; ป. ทิพฺพจกฺขุาณ).

[นิยะ-] (แบบ) น. การนำออกไป, การออกไป. (ป.; ส. นิรฺยาณ).

(กลอน) ก. อึง, ดัง, เอ็ด, อึกทึก. (บุณโณวาท).

[ปะ-] ก. ละทิ้ง. (ป.; ส. ปฺรหาณ).

น. แล่งธนู. (ส. วาณโยชน).

[รึกสะนะ] น. การดู, การเห็น. (ส. อีกฺษณ; ป. อิกฺขณ).

น. เขาสัตว์, งาช้าง. (ส.; ป. วิสาณ).

ว. ชดช้อย.

ว. กระต้วมกระเตี้ยม.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ