ค้นเจอ 325 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วง,ห่วง,ล้อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตระทรวง

[ตฺระซวง] (โบ) น. กระทรวง. (สามดวง).

รอม

ว. อาการที่โค้งเข้าหากันเป็นวง เช่น ควายเขารอม, ลอม ก็ว่า.

เสสรวง

[-สวง] ก. บน, บูชา, เซ่น, สรวงเส ก็ใช้.

หลังบ้าน

(ปาก) น. ภรรยาของผู้มีอำนาจในวงราชการบ้านเมือง.

กง

น. วง, ส่วนรอบของล้อเกวียนหรือล้อรถม้าเป็นต้น, เรียกสิ่งที่มีลักษณะคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ขนมกง, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ วง ว่า เป็นวงเป็นกง; ไร่ล้มลุกที่ถางป่าเป็นหย่อม ๆ ตามเนื้อที่และกั้นเป็นขอบเขตไว้. (กลอน) ก. แวดล้อม เช่น ม้ากันม้ากง. (ไทยสิบสองปันนาและสิบสองจุไทย กง ว่า ขอบเขตที่ล้อม เช่น ดินกง คือ ดินที่ล้อมเป็นขอบเขตไว้, ร่ายกง คือ ไร่ที่ล้อมเป็นขอบเขตไว้).

รถตีนตะขาบ

น. รถชนิดหนึ่งซึ่งมีสายพานหุ้มล้อ สามารถขับเคลื่อนไปในภูมิประเทศที่เป็นทุ่งนาป่าเขาได้ดีกว่ารถที่ใช้ล้อธรรมดา.

ลูกโซ่

น. ห่วงของโซ่, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่ต่อเนื่องกันเช่นนั้น เช่น เรื่องราวเกี่ยวข้องโยงกันเป็นลูกโซ่.

ลูกย่าง

น. ลูกโซ่ตรวนที่ทำเป็นห่วงยาว ๆ สำหรับพอให้ก้าวย่างได้.

รำมะนา

น. กลองขึงหนังหน้าเดียว รูปกลมแป้น มี ๒ ชนิด ชนิดที่ใช้กับวงลำตัดมีขนาดใหญ่กว่าที่ใช้กับวงมโหรี.

ขี้ปาก

น. คำที่เอาอย่างเขามาพูด; คนสำหรับเขาล้อด่าว่าและติเตียน.

ตะเฆ่

น. เครื่องลากเข็นของหนัก รูปเตี้ย ๆ มีล้อ.

รถลาก

น. ยานพาหนะชนิดหนึ่ง มี ๒ ล้อ ใช้คนลาก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ